$%
€%
£%
%
%
%
%
Doğum öncesi ve sonrası ücretli izin sürenizi 4857 İş Kanunu ve 657 Devlet Memurları Kanununa göre hesaplayın.
Özel sektör çalışanları için doğum izni hesaplama.
Devlet memurları için doğum izni hesaplama.
Doğum ücretli izin hesaplama aracıyla hamile çalışanların doğum öncesi ve sonrası kullanabilecekleri ücretli izin süresini hesaplayabilirsiniz. Hem özel sektör işçileri (4857 İş Kanunu) hem de devlet memurları (657 Kanun) için ayrı hesaplama seçenekleri sunulmaktadır.
Doğum izni, hamile çalışanların doğum öncesi ve sonrası belirli sürelerde ücretli olarak işten ayrılabilmelerini sağlayan yasal bir haktır. Bu süre boyunca çalışanın maaşı tam olarak ödenir ve iş güvencesi devam eder. Türkiye'de doğum izni süreleri 4857 sayılı İş Kanunu ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile düzenlenmiştir.
4857 sayılı İş Kanununun 74. maddesi uyarınca, özel sektörde çalışan kadın işçilerin doğum izni hakları şu şekildedir:
Toplam İzin = Doğum Öncesi (8 hafta) + Doğum Sonrası (8 hafta normal, 10 hafta çoğul doğum)
657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 108. maddesi gereğince, kadın memurların doğum izni hakları aşağıdaki gibidir:
Toplam İzin = Doğum Öncesi (8 hafta) + Doğum Sonrası (8 hafta normal, 10 hafta çoğul doğum)
Doğum izni kullanımında dikkat edilmesi gereken önemli kurallar bulunmaktadır. Doğum öncesi izin, doğumdan 8 hafta önce başlar ve zorunludur. Çalışan bu süreyi daha kısa kullanamaz. Doğum sonrası izin ise doğumdan hemen sonra başlar ve süre doğumun türüne göre değişir. Çoğul doğumlarda (ikiz, üçüz vb.) doğum sonrası izin süresi 2 hafta uzatılır. Erken doğum durumunda, kullanılmayan doğum öncesi izin günleri doğum sonrası süreye eklenir.
Doğum izni süresince çalışanın tüm hakları korunur. Maaş tam olarak ödenir, SGK primleri işveren tarafından yatırılmaya devam eder ve iş güvencesi sürer. Bu süre kıdem ve ihbar tazminatı hesaplamalarında çalışma süresi olarak kabul edilir. Ayrıca yıllık izin hakkı hesaplanırken bu süre çalışılmış gibi değerlendirilir. İzin bitiminde çalışan aynı pozisyonuna geri döner ve işveren bu durumu gerekçe göstererek iş sözleşmesini feshedemez.