News
?>
Gaziantep’te yaşanan gerçek bir hikaye, yaşam boyu öğrenmenin ve kararlılığın gücünü bir kez daha gözler önüne seriyor. 7 çocuk annesi Leyla Akcan’ın otobüs durağında yaşadığı deneyim, sadece kendi hayatını değil, benzer durumda olan binlerce kadının da ilham kaynağı haline geldi.
Durağın Değiştirdiği Hayat
Leyla Akcan’ın hayatı, sıradan bir otobüs durağında başlayan sohbetle bambaşka bir yöne evrildi. Durakta beklerken yanındaki gence otobüsün nereye gittiğini soran Akcan, aldığı cevapla karşısında şaşkına döndü.
“Teyze daha gençsin, niye okumayı yazmayı öğrenmiyorsun?” sorusu, ilk anda Akcan’ı kırmış olsa da, aslında içinde yıllardır uyuyan bir ateşi körükledi. Bu an, onun için bir dönüm noktası oldu.
Şahinbey Belediyesi’nin Binevler Sosyal Tesisi’nde açılan okuma yazma kursuna kayıt yaptıran Akcan, artık yeni bir yaşamın kapısını aralamış durumda. Harfleri ve sayıları öğrenmeye başlayan bu kararlı kadın, sadece kendi geleceğini değil, çocuklarının da geleceğini şekillendiriyor.
Geçmişin Gölgesinde Büyüyen Hayaller
Leyla Akcan’ın hikayesi, aslında Türkiye’nin geçmişte yaşadığı toplumsal sorunların da bir yansıması. Kız çocuklarının eğitiminin “ayıp” karşılandığı dönemlerde büyüyen Akcan, babasının kararlı tutumu yüzünden okula gidemedi.
En acı tarafı ise, babası bu nedenle ceza almasına rağmen kararından vazgeçmemesi oldu. Kız kardeşi polisliği kazanmış, ancak yine aile baskısıyla evlendirilmişti. Bu durum Akcan’ın içinde hem üzüntü hem de gurur yaratmış.
Gazeteci olmak en büyük hayaliydi. “Zamanında babam okula gönderseydi gazeteci olacaktım. Gazetelerde, televizyonlarda ismimi görmeyi isterdim” diyen Akcan, şimdi bu hayalini farklı bir şekilde gerçekleştirmeye kararlı.
Eğitimin Yaşamsal Önemi
Okuma yazma bilmemenin günlük yaşamdaki zorluklarını anlatan Akcan, durumun ne kadar kritik olduğunu gözler önüne seriyor:
- Çocuklara ödev yardımı yapamama
- Hastane işlemlerinde zorlanma
- Toplu taşımayı kullanamama
- Alışveriş yaparken sıkıntı çekme
- Resmi işlemlerde bağımlı olma
“Gözümüzün önünde bir perde var. Şu an kör gibiyim. Okumayı öğrenince bu perde kalkacak” sözleriyle durumu özetleyen Akcan, eğitimin özgürleştirici gücüne vurgu yapıyor.
Öğretmenin Gözünden Başarı Hikayesi
Binevler Sosyal Tesisi’nde görev yapan öğretmen Ali Kayakıran, Leyla Akcan’ın kararlılığının kendisini de etkilediğini belirtiyor. 15-20 gün içinde okuma becerisinin düzeleceğini, 10 gün sonra da yazmanın hallolacağını tahmin ediyor.
Kayakıran’ın tespiti önemli: “Leyla hanım okula gönderilmemenin acısını çok yaşamış. Israrı, hırsı beni çok ümitlendiriyor.” Bu yaklaşım, yetişkin eğitiminde motivasyonun ne kadar kritik olduğunu gösteriyor.
Yetişkin okuma yazma kursları nedir?
Yetişkin okuma yazma kursları, 15 yaş ve üzerindeki okuma yazma bilmeyen vatandaşlara yönelik düzenlenen ücretsiz eğitim programlarıdır. Bu kurslar genellikle halk eğitim merkezleri, belediyeler ve sivil toplum kuruluşları tarafından organize edilir.
Okuma yazma kurslarına kimler katılabilir?
15 yaş ve üzerinde olan, okuma yazma bilmeyen tüm Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları bu kurslara katılabilir. Yaş sınırı yoktur ve kurslar tamamen ücretsizdir. Sadece kimlik belgesi ile başvuru yapılabilir.
Kurslar ne kadar sürer ve nasıl işler?
Okuma yazma kursları genellikle 3-6 ay arasında sürer. Haftada 3-4 gün, günde 2-3 saat eğitim verilir. Kursiyerlerin öğrenme hızına göre süre değişebilir. Eğitimde temel alfabe, sayılar ve günlük yaşam becerileri öğretilir.
Bu kurslara nereden başvuru yapılır?
Başvurular halk eğitim merkezleri, belediye sosyal tesisleri veya Milli Eğitim Müdürlükleri’ne yapılabilir. Ayrıca 444 0 632 numaralı ALO MEB hattından da bilgi alınabilir. Online başvuru seçenekleri de mevcuttur.
Kurs sonunda sertifika verilir mi?
Evet, kursu başarıyla tamamlayan kursiyerlere Milli Eğitim Bakanlığı tarafından onaylı katılım sertifikası verilir. Bu sertifika resmi geçerliliğe sahiptir ve kişinin okuma yazma öğrendiğini belgeler.
Yaşlı kişiler için özel düzenlemeler var mı?
Evet, yaşlı kursiyerler için özel eğitim programları ve yöntemleri uygulanır. Öğrenme hızları dikkate alınarak bireysel yaklaşımlar geliştirilir. Sağlık durumu uygun olmayan kişiler için ev ziyareti eğitimleri de düzenlenebilir.
Leyla Akcan’ın hikayesi, “pes etmek yok, devam” anlayışıyla yaşam boyu öğrenmenin mümkün olduğunu kanıtlıyor. 2026 yılında bile Türkiye’de okuma yazma bilmeyen vatandaşların varlığı, toplumsal bir sorumluluk gerektiriyor. Her bireyin eğitime erişim hakkı olduğu unutulmamalı ve bu tür programların yaygınlaştırılması için çaba gösterilmelidir.